Katapangan Mula Sa Panginoon

Napakaraming matapang na tao sa ating daigdig. Kaya nga lamang, ang kanilang tapang ay hindi ginagamit sa tama. Mayroong mga taong sobrang tapang kung away at paggawa ng kalokohan  ang pag-uusapan. Mayroon din naman na ang kanlang tapang ay nagagamit sa mga gawaing pambihira o yung mga tinatawag na “extreme.” Bagamat iba’t-iba ang likas ng tapang ng bawat tao, ang mga Cristiano ay inuutusan ng Biblia na maging matapang para sa Pangalan ng Panginoon at sa anumang bagay na nauukol sa kanya. Ang isang taong na kay Cristo na ay dapat na unti-unting magkaroon ng tapang sa mga bagay na ukol sa Panginoon.

Kung ating pag-aaralan ang personalidad ni apostol Pedro, makikita natin na mayroong siyang nakakatuwang uri ng personalidad. Siya yung taong kapag kasama ng grupo ay padalos-dalos sa pagsasalita na tila bas a unang tingin ay matapang. Halimbawa, noong siya, si Santiago, at Juan ay isinama ng Panginoon sa bundok at doon ay nakita nila na nagbagong anyo ang Panginoong Jesu-Cristo (Mateo 17:1-13), siya lamang ang nagbigay mungkahi na, “”Panginoon, mabuti’t naririto kami. Kung gusto ninyo, gagawa ako ng tatlong kubol, isa para sa inyo, isa para kay Moises at isa para kay Elias.” Mayroon kaya siyang kakayanan na gumawa ng tatlong kubol?! Sa isa ring pagkakataon, sinabi ng Panginoong Jesu-Cristo ang ganito: “Simon, Simon! Hiniling ni Satanas na subukin kayo tulad sa pag-aalis ng ipa sa mga trigo. Subalit idinalangin kita upang huwag manghina ang iyong pananampalataya. At kapag nagbalik-loob ka na, pata- tagin mo ang iyong mga kapatid. Sumagot si Pedro, “Panginoon, handa po akong mabilanggo at mamatay na kasama ninyo!” (Lucas 22:31-33) Naks! Matapang si Pedro, hindi ba? Sa katunayan, nang sabihin ng Panginoong Jesu-Cristo: “Dapat akong magtungo sa Jerusalem at magdanas ng maraming hirap sa kamay ng mga pinuno ng bayan, mga punong pari at mga tagapagturo ng Kautusan. Ako’y papatayin, ngunit sa ikatlong araw ako’y muling mabubuhay” (Mateo 16:21) – nang sabihin ng Panginoon ang mga pananalitang iyan, ano ang ginawa ni Pedro? PINAGALITAN NIYA ANG PANGINOON! Ang sabi sa Mateo 16:22, “Dinala siya ni Pedro sa isang tabi at sinimulang pagalitan, “Panginoon, huwag nawang itulot ng Diyos! Kailanma’y hindi iyan mangyayari sa inyo.” At alam natin na siya ay sinaway ng Panginoon dahil sa kapangahasang ito. Matapang si Pedro sa pananalita at ganoon din naman sa gawa, sa katunayan siya lamang ang alagad na gumamit ng tabak at tinaga si Malco na isa sa mga Romanong kawal na dumakip sa Panginoong Jesu-Cristo (Juan 18:10). Ngunti ang tapang na ito ay hindi tapang na nagmumula sa Diyos. Ito ay tapang na bunga lamang ng kanyang pagiging padalos-dalos sapagkat iyon ang kanyang personalidad. Ang tapang na ito ni Pedro ay biglang tumiklop sa Mateo 26:69-75 nang itatwa o ikaila niya ang Panginoong Jesus ng tatlong beses.

Anong klaseng tapang mayroon tayo? Tapang sa paggawa ng mga maling bagay ngunit duwag sa paggawa ng mga tamang bagay? Tapang sa pagharap sa mga “extreme” na gawain o aktibidades ngunit duwag sa pagharap sa buhay? Tapang sa asawa ngunit duwag para sa Salita ng Diyos? Ang mga ganitong uri ng tapang ay hindi kinalulugdan ng Diyos.

Ngunit saan tayo dapat maging matapang? Nais ng Diyos na tayo ay maging matapang para sa kanya at para sa mga bagay na nauukol sa kanya, kasama rito ang pagharap natin sa mga kaganapan sa buhay natin dito lupa.

Sa panahon ngayon na ang takbo ng daigdig ay nagkakawindang-windang na, nariyan ang pag-iiba ng panahon, pagdami ng kalamidad sa iba’t-ibang bahagi ng daigdig, paglaganap ng kahirapan, pagdami ng sakit na nakamamatay, at iba pa, kailangan natin ang tapang na nagmumula sa Diyos. At ang Diyos ay may pangako: “Tandaan mo ang bilin ko: Magpakatatag ka at lakasan mo ang iyong loob. Huwag kang matatakot o mawawalan ng pag-asa sapagkat akong si Yahweh, na iyong Diyos, ay kasama mo saan ka man magpunta.” (Josue 1:9) Bagamat ito ay pangako ng Diyos kay Josue, iyan ay maaari din naman nating ilapat sa ating buhay bilang mga Cristiano sapagkat sa Hebreo 13:5,6 ay sinabi rin sa atin ng Salita ng Diyos: “‘Hindi kita iiwan ni pababayaan man.’ Kaya’t buong tapang nating masasabi, “Ang Panginoon ang tumutulong sa akin, hindi ako matatakot. Ano ang magagawa sa akin ng tao?” Pansinin ninyo na sinabi, “Kaya’t buong TAPANG nating masasabi, ‘Ang Panginoon ang tumutulong sa akin.’” May dahilan upang maging matapang tayo sa mga bagay na kinalulugdan ng Diyos at iyan ay sapagkat ang Diyos ay kasama natin at tumutulong sa atin.

Tayong mga Cristiano ay hindi iniligtas ng Diyos para lamang tumungo sa langit. Kung iyon lamang ang layunin ng Diyos sa kanyang pagliligtas sa atin, dapatsanatuwing mayroong maliligtas ay agad namamatay upang tumungo na sa langit. Subalit layunin ng Diyos na tayo ay kanyang magamit sa pagpapalaganap ng kaligtasan dito sa ibabaw ng lupa kung kaya’t tayo ay kanyang iniligtas Nais niya na ating ipalaganap ang ebanghelyo ng kaligtasan na mayroong tapang at kapangyarihan ngEspiritu Santo. Sinabi ni Apostol Pablo sa 1 Timoteo 1:7, “Sapagkat ang Espiritung ibinigay sa atin ng Diyos ay hindi espiritu ng kahinaan ng loob, kundi espiritu ng kapangyarihan…” Sa pamamagitan ng Espiritung ipinagkaloob niya sa atin, tayo ay may tapang na isagawa ang gawain ng Diyos dito sa lupa, at pangunahin diyan ay ang pagpapalaganap ng ebanghelyo ng kaligtasan sa pamamagitan ng pagbabahagi nito sa bawat tao lalo na sa atin mga kamag-anak, kaibigan, at kakilala. Maging matapang tayo sa pagbabahagi ng ebanghelyo sapagkat ito ay kapangyarihan ng Diyos para sa kaligtasan ng bawat sasampalataya (Roma 1:16). Iwaksi natin ang kaduwagan sa pagbabahagi ng ebanghelyo at sa halip ating itanim sa ating isipan na taglay natin ang Espiritu ng Diyos na siyang kasa-kasama natin sa pagpapalaganap ng ebanghelyo.

Kinamumuhian natin ang lahat ng uri ng kasalanan sapagkat ang lahat ng kasalanan ay walang puwang sa langit at hindi maaaring makapasok sa langit. Ngunit ang hindi natin marahil nalalaman ay ang kaduwagan ay isang uri ng kasalanan na hindi dapat taglayin ng mga Cristianong mamamayan ng langit sapagkat ayon sa Pahayag 21:8, “malagim ang kasasapitan ng mga duwag… Ang magiging bahagi nila’y sa lawa ng nagliliyab na asupre. Ito ang pangalawang kamatayan.” Ang kaduwagang tinutukoy sa talatang ito ay hindi yaong pagkatakot sa masasamang espiritu o pagkatakot sa matataas na lugar o pagkatakot sa asawa. Ang kaduwagang tinutukoy dito ay ang kaduwagang kilalanin si Cristo sa harap ng mga tao. Sila yaong mga tao na dahil sa kaduwagang sila ay makantiyawan o mainsulto o pagtawanan o mausig ng kanilang mga kaibigan ay kanilang tinanggihan ang alok na kaligtasan ng Diyos. At ang ganitong uri ng kaduwagan ay hindi dapat umiral sinumang Cristiano. Ang isang Cristiano ay dapat dumating sa antas na espirituwal na handa niyang ilaan ang kanyang buhay para sa Panginoon. Hindi kailanman dapat na magkaroon ng puwang ang kaduwagan sa buhay ng isang tunay na taga-sunod ni Cristo sapagkat mayroong katapangan na nagmumula at ipinagkakaloob ang Panginoon.

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s