Pagpapaunlad Sa Ating Pang-araw-araw Na Pagdedebosyon

Kung ang pagtanggap o tunay na pananalig kay Cristo ay kailangan upang maligtas, ang pagdedebosyon ay kailangan upang lumago sa kaligtasang ito. Ang paglago sa kaligtasang kaloob ng Diyos ang nais niya sa bawat mananampalatayang Cristiano. Hindi nais ng Diyos na manatili tayong ligtas lamang; nais niya na makita tayong lumalago upang lalo tayong maging karapat-dapat sa kanyang mga pagpapala. Hindi natin mararanasan ang iba pang mga pagpapala ng Diyos kung tayo ay hindi uusad sa ating buhay espirituwal. At ang numero-unong kailangan sa paglago sa ating buhay espirituwal ay ang patuloy na pagdedebosyon. Ang pagdalo sa iglesia minsan o dalawang beses sa loob ng sanlinggo ay hindi sapat; kailangan ang tuluyang pagdedebosyon sa loob ng mga araw na tayo ay wala sa pagtitipon.

Ngayong taon ng 2012, napakahalagang bigyang pansin ang pagdedebosyon. Napakahalaga na baguhin natin ang ating kaisipan ukol dito. Sinasabi sa Roma 12:2, “Mag-iba (o magbago) kayo sa pamamagitan ng pagbabago ng inyong pag-iisip upang maunawaan ninyo ang kalooban ng Diyos; kung ano ang mabuti, kalugud-lugod at ganap na kalooban niya.” Ang isang mahalaga at magandang pagbabago na ating dapat gawin ay ang pagbabago sa ating pagdedebosyon.

PAGBABAGO SA ATING MOTIBO AT LAYUNIN SA ATING DEBOSYON

Dapat na magkaroon ng pagbabago sa ating layunin at motibo sa ating pagdedebosyon. May mga Cristiano kasi na binabasa nila ang buong Biblia ng dalawa o tatlong beses sa loob ng isang taon (at ganyan ako noong ako ay bata-bata pa pananampalataya). Ngunit ano ang motibo at ano ang layunin? Ang motibo at layunin nila ay walang iba kundi ang makarami sila sa kanilang pagbasa. Na kanilang masasabi sa kanilang mga kasama sa iglesia, “Alam nyo ba na nabasa ko ang buong Biblia ng tatlong beses noong 2011?” Eh, ano ngayon? Nagkaroon ba ng pagbabago sa iyong buhay? Ang pagdedebosyon ay hindi paramihan ng ulit ng pagbasa sa Biblia, kundi ano ang natutunan natin mula sa Diyos na maaari nating ilapat sa ating buhay at kung tayo ba ay nalapit sa Diyos sa pamamagitan ng ating pagdedebosyon. Wala tayo sa karerahan ng pagbasa. At hindi nais ng Diyos na magkarerahan tayo sa pagbasa ng Biblia. Ang Diyos ay tumitingin sa ating puso at hindi sa dami at bilis ng ating pagbasa.

PAGBABAGO SA ATING GINAGAWA SA ATING PAGDE-DEBOSYON

Para sa marami sa atin, panahon na upang baguhin natin ang paraan ng ating pagdedebosyon. Kung ihahambing natin ang paraan ng ating pagdedebosyon sa isang computer, marami sa atin ang gumagamit pa ng Windows 95. Panahon na upang i-upgrade (o paunlarin) natin ang ating pagdedebosyon upang ito ay lalo pang magdulot sa atin ng pagbabago. At iyan ang nais ng Diyos, ang magkaroon tayo ng taos pusong pagdedebosyon na magdudulot ng pagbabago sa ating buhay. At ang isang mabisang paraan upang ito’y matamo ay walang iba kundi ang pagjo-journal o ang pagtatala ng ating mga natutunan mula sa ating mga binasa. Ngunti sino ang nag-uukol ng panahon sa pagjo-journal? Sino ang gumagawa nito? Baguhin na natin ang ating pamamaraan sa ating pagdedebosyon. Gumamit tayo ng pamamaraan na talagang mabisa at magbubukaas ng pintuan para sa higit pang paglagong espirituwal, higit pang pagkakilala sa Panginoon, at higit na pagkalapit sa Diyos.

PAGBABAGO SA ATING SALOOBIN (ATTITUDE) UKOL SA PAGEDEBOSYON

Ang lahat ng sinasabing problema at isyu ukol sa di pag-unlad sa pagdedebosyon ay nagkaugat sa ating saloobin o attitude. Kapag binago natin ang ating saloobin ukol sa pagdedebosyon tiyak na magkakaroon ito ng pagbabago. Pansinin ninyo ang isang taong ayaw kumain ng gulay. Kapag siya ay sinabihin ng doktor na ikamamatay niya ang palagiang pagkain ng karne at hindi pagkain ng gulay, nagbabago ang kanyang saloobin ukol sa pagkain ng gulay. Ganun din sa mga determinadong magpapayat ng katawan. Nagagawa nilang mag-dieta at mag-ehersisyo dahil nagkaroon sila ng pagbabago sa kanilang saloobin ukol sa pagpapayat. Kaya nga aking nabanggit sa una pa lamang ng artikulong ito na, “Mag-iba (o magbago) kayo sa pamamagitan ng pagbabago ng inyong pag-iisip.” Nasa ating saloobin o attitude ang susi sa pagpapaunlad sa ating pagdedebosyon. Kapag nagkaroon tayo ng positibong saloobin ukol sa pagdedebosyon, magkakaroon ng tayo ng uhaw at apoy sa pagsasagawa nito at magsasaliksik pa tayo kung paano ito pauunlarin. Mayroong mga Cristiano na nang kanilang maranasan ang apoy ng pagbabago ukol sa pagdedebosyon ay dalawa hanggang tatlong beses sa maghapon kung sila’y magdebosyon. Naroon ang uhaw. Sa madaling sabi, naging passionate (marurob) sila sa kanilang pagdedebosyon at pagjo-journal.

MGA DAHILAN KUNG BAKIT DI UMUUNLAD ANG PAGDEDESBOSYON

Sa kabila ng kahalagahan ng pagdedebosyon, bakit maraming matatagal (uulitin ko, matatagal) ng Cristiano ang kuntento na lamang na magbasa ng Biblia? Bakit marami ang hindi nag-u-upgrade ng kanilang pamamaraan ng pagdedebosyon? Ang unang dahilan ay KATAMARAN. Ngunit lahat tayo ay nagsasabi na mahal natin ang  Diyos. Sa katunayan, ang pagdedebosyon ay ukol sa ating relasyon ng pag-ibig sa Diyos. Dahil diyan, hindi dapat maging tamad ang isang matagal ng Cristiano sa kanyang pagdedebosyon at pagjo-journal.

Ang ikalawang dahilan ay nais gawin ang pagdedebosyon sa MABILISANG PARAAN. Maraming Cristiano ang nagsasabi na mahal nila ang Diyos ngunit tamad sa pagdedebosyon at marami ring Cristiano ang nagsasabi na nais nilang lumalim pa kay Cristo ngunit hindi makatagal sa pagdedebosyon. Nais nilang tapusin agad ang pagdedebosyon. Meron bang naghuhukay ng napakalalim na hukay na mabilisan? Ang ginto ba ay napupulot sa ibabaw ng lupa o kailangan ang matiyagang paghuhukay? Ganun din sa ating pagpapalalim ng ating kaugnayan kay Cristo at sa paghahanap ng kayaman sa Salita ng Diyos. Kailangan natin ang pagtitiyaga at paghihintay sa presensya ng Diyos. Walang maidudulot na lubhang kabutihan ang mabilisang pagdedebosyon. Nasanay tayo sa instant mami, instant coffee, instant milk, fast foods, etc, kaya maging sa ating debosyon ay gusto ng marami sa atin ang instant  o mabilisang pagdedebosyon kaya naman ang pagjo-journal ay walang puwang sa kanila. Ang bunga? Mababaw o hindi umuusad na buhay espirituwal.

Ang ikatlong dahilan kung bakit hindi umuunlad ang pagdedebosyon ng maraming matatagal ng Cristiano ay AYAW MAG-ISIP. Kinatatamaran nila ang mag-isip ng matagal. Sinasabi ng mga eksperto na sa isang dako, ang katamaran sa pag-iisip ay bunga ng mahabang oras ng panonod ng telebisyon at mga pelikula na umaaliw sa isipan ng tao. At dahil nasasanay ang isipan na maaliw, ayaw na nitong mag-ukol ng panahon na mag-isip. Ngunit kung ang dalangin natin ay nais pa nating matulad kay Cristo, dapat lamang na tumulad tayo sa kanya sa pag-ukol ng panahon na mag-isip. Sapagkat maging noong siya ay 12 years old pa lamang, si Cristo ay nag-

uukol na ng panahon na mag-isip kaya naman ang kanyang pang-unawa ay hinangaan ng marami. Pansinin ninyo: “Pagkalipas ng tatlong araw, natagpuan nila siya sa templo. Siya ay nakaupo sa kalagitnaan ng mga guro, nakikinig at nagtatanong sa kanila. Ang lahat ng mga nakarinig sa kaniya ay namangha sa kaniyang pang-unawa at mga sagot” (Lucas 2:46,47, ASD). Kung ang Panginoon ay hindi nag-ukol ng panahon upang mag-isip, hindi siya magkakaroon ng ganyang husay na pang-unawa. Huwag ninyong sabihin, “Pero siya ay Diyos.” Totoong siya ay Diyos, ngunit siya ay Diyos na NAGING TAO. At noong siya ay nasa lupa hindi niya pinairal ang kayang pagiging Diyos. Siya ay buong-buong tao. Kung kaniyang pinairal ang kanyang pagkadiyos habang nasa lupa, hindi siya maaaring maging halimbawa sa mga tao upang siya ay tularan.

Kapag tayo ay mag-uukol ng panahon na mag-isip ang dalangin na “Idilat mo ang aking mga mata, upang ako’y makakita ng kagilagilalas na mga bagay sa iyong kautusan” (Awit 119:18) ay magkakaroon ng katuparan.

At ang ikaapat na sagabal sa pag-unlad ng pagdedebosyon ay WALANG PANAHON. Hindi katanggap-tanggap na sabihin sa Panginoon, “Panginoon, wala akong panahon sa iyo, Pansensya ka na.” Sa palagay ba ninyo’y tama na sabihin sa Panginoon ang ganoon? Alam kong lahat tayo ay hindi sasang-ayon sa ganoong pahayag sa Panginoon. Ngunit iyan eksakto ang sinasabi ng ating puso at isip kapag wala tayong panahon sa ating pagdedebosyon. Alam ng marami sa ating lahat na mas kinalugdan ng Panginoong Jesu-Cristo ang ginawang pag-upo ni Maria sa kanyang paanan upang makinig sa kanyang mga sinasabi kesa sa mga kaabalahan ni Marta (Lucas 10:38-42). Ang ginawa ni Maria ay ang eksaktong larawan ng pagdedebosyon. Sa pagdedebosyon, umuupo tayo sa kanyang harapan at nakikinig tayo sa mga sinasabi ng Panginoon sa atin. At dahil napakalahaga ng mga sinasabi niya sa atin dapat lamang na ito’y ating isulat, at iyon ang pagjo-journal.

Ito ang ating tandaan: Ang pagdedebosyon ay PERSONAL NA PANAHON natin sa ating Panginoon at dapat na ituring na lubhang napakahalaga. Ang pagpapabaya ng mga matatagal (uulitin ko, matatagal) ng Cristiano sa bagay na ito ay pagpapakita ng kawalan ng sersyoso sa kanilang kaugnayan sa Panginoon. Kung ikaw ay bagong Cristiano at nais mong magsagawa ng bagay na ito, ikaw ay kinalulugdan ng Panginoon. Sa katunayan, ito ay para sa lahat, hindi lamang sa mga matatagal na Cristiano, ngunit binibigyang diin ko ang mga matatagal ng Cristiano sapagkat sila ang dapat na sana’y umuunlad na sa kanilang pagdedebosyon. Subalit ang pag-upo sa paanan ng Panginoon ay para sa lahat ng mga nagmamahal sa kanya.

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s